14-05-06

The myth : dalmatian firedogs - part 1

FIREFIGHTER HISTORY ,STORIES AND MEMORIES

Why are Dalmations Firehouse Dogs? – Waarom noemt men Dalmatiers brandweerhonden
Here's the Answer in Black and White – Hier is het antwoord zwart op wit
Reprinted from May/June 1992 issues of Reminisce Magazine


Ever see a fire truck in a parade without a Dalmatian in the seat up front or in the lap of a smiling fireman riding in back? Ever visit a firehouse without having one of those black and white spotted dogs come wagging up to you?
Heb je ooit een  brandweerwagen in een parade gezien zonder een Dalmatier in de zetel vooraan of op de schoot bij een glimlachende brandweerman die achteraan meerijdt? Ooit een brandweerkazerne binnengewandeld weer ze geen van die zwarte en witte bevlekte hond hebben die je komt begroeten?

 


Why is that? Why do Dalmations and firehouses go together like smoke and fire? The answer is interesting, and one you'll likely recall every time you see the Dalmation/firehouse combo from now on.

Waarom is dat? Waarom gaan Dalmatiers en brandweerkazernes samen als rook en vuur? Het antwoord is interessant, en u zal het waarschijnlijk herinneren telkens u de combinatie van Dalmatier/brandweerkazerne van nu af aan ziet.


It all began in the days of stagecoaches. Horse theft was so common back then that many stagecoach drivers strung a hammock between two stalls at night, then slept behind their horses to guard against thieves.
Het begon allemaal in de tijd van stagecoaches. Een diefstal van je paard was toen veel voorkomend dat vele stagecoach bestuurders ‘s nachts een touw tussen twee boxen vastbonden, om dan achter hun paarden te gaan slapen om ze te bewaken.

 

 

But, if the driver owned a Dalmatian, he could sleep in the house or the stagecoach hotel. Why? Because it was observed that Dalmatians formed an amazingly tight bond with horses. When they became close as with a team, no stranger would dare lay a hand on them.
Maar als de bestuurder een Dalmatier bezat, kon hij in het huis of het stagecoach hotel slapen. Waarom? Omdat men opmerkte dat Dalmatiers een ongelooflijk sterke band met de paarden hadden. Als die band echt hecht werd, zou geen vreemdeling het durven om hen te scheiden.


Once the knowledge of this trait spread, more coach drivers went to great lengths to get Dalmatians to watch their teams. In fact, this practice became so common that Dalmatians were first called "coach dogs". They were used by coach drivers centuries ago in England, Scotland and Wales.
Zodra de kennis van deze eigenschap bekend geraakte, gingen meer bestuurders moeite doen om hun Dalmatiers op te leiden om op hun span te letten. In feite, werd deze praktijk zo gemeengoed dat Dalmatiers eerst "postkoetshonden" werden genoemd. Zij werden al gebruikt door postkoetsbestuurders, eeuwen geleden in Engeland, Schotland en Wales.


 

Horse's Best Friend?

De beste vriend van het paard?

 


"Dalmatians have always gotten along well with horses," says Esmeralda Treen of Milwaukee, Wisconsin, a recognized authority on the breed. "Horses are gregarious and feel the need for company. You can't leave them alone too long. Dalmatians take to horses and become 'companions'. Back in the stagecoach days, the 'Dals' would run alongside the coaches, or under the rear axle of the moving coach. They'd keep up with the team as far as it ran, sometimes over 20 or 30 miles a day.
"Dalmatiers kwamen altijd al goed overeen met paarden," zegt Esmeralda Treen van Millwaukee, Wisconsin, een gekende expert van het ras. “De paarden zijn kuddedieren en hebben nood aan gezelschap. U kunt hen niet te lang alleen laten. Dalmatiers hechten zich aan paarden en worden ' metgezellen '. Terug in de postkoets dagen, zouden ' Dals ' naast de postkoets, of onder de achteras van de bewegende koetsen lopen. Ze bleven bij het span zo ver het ook liep, soms meer dan 20 of 30 mijlen per dag.


"When the coached reached the inn, the coachman left the dog to guard the team as well as luggage in the coach," Esmeralda explains. "IF the coachman stayed to guard, a robber would sometimes distract him in conversation while others pilfered the goods. They couldn't pull that ruse on the Dal, since they're very alert dogs."
"Als de postkoets de herberg bereikte, liet de bestuurder de hond achter om het span en de bagage in de koets te bewaken," Esmeralda verklaart. "Als de bestuurder bleef om alles te bewaken, zou een rover hem soms in een gesprek afleiden terwijl anderen de goederen plunderde. Zo een stunt konden ze niet met de hond als bewaker, aangezien zij zeer waakzame honden zijn.

 


When horse numbers grew here in the New World, the number of Dalmatians grew with it for the same reason they were popular in the Old Country. And, since every firehouse back then had a set of fast horses to pull the pumper wagon, it became common for each group of firemen to keep a Dalmatian.
Toen er meer paarden kwamen hier in de Nieuwe Wereld, groeide het aantal Dalmatiers om de zelfde redden omdat zij in het Oude Land ook populair waren. En, aangezien elk brandweerstation toen een reeks snelle paarden had om de pompwagen te trekken, werd het normaal voor elke groep brandweermannen om een Dalmatier te houden.


Again, the spotted dogs not only guarded the firehouse horses, they kept them company during their long, boring waits between fires. And, when they took off for a fire, the dog would run alongside the pumper.
Opnieuw, bewaakten de bevlekte honden niet alleen de firehouse paarden, ze hielden hen gezelschap tijdens het lange wachten tussen oproepen. En, als zij dan voor een brand uitrukte, bleef de hond naast de pomp lopen.


The horses are gone from the fire stations today, but the Dalmatians aren't. The tradition has been carried on, and it may be as much for the looks and appeal of these beautiful dogs as it is for their nostalgic tie to yesteryear.
P
aarden zijn er vandaag niet meer op de brandposten, maar Dalmatiers wel. De traditie werd verdergezet, en het kan zijn dat zo veel charme en aanhankelijkheid de reden zijn om deze mooie honden toch een plaats te geven in de kazerne’s , ter ere van de nostalgie van vroeger.


Gevonden op http://firefighterwayne.blogspot.com/

Vertaald door mezelf

 

10:31 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.