06-06-06

Maandag 5 juni 06

De Staat Washington, hoogtepunten

Een nieuwe dag met een vol programma met allemaal heel mooie zaken! Omstreeks 08h30 waren we Seattle al  buiten, op weg naar Olympia.

 

Olympia is de hoofdstad van de staat Washington, en is de plaats waar de afgevaardigden van de 39 counties, ze zijn met 98, alsook de senatoren van diezelfde kiesdistricten (die zijn met 49) samenkomen. Elk onpaar jaar van januari tot eind april, in de pare jaren van januari tot eind maart. Deze samenkomsten hebben plaats in het Capitol. Maar voor we eraan beginnen, eerst een ontbijt gaan nemen in het restaurant van de Ramada Inn, waar Marco na het eten nog enkele liedjes ten berde bracht op de plaatselijke pianovleugel. 

 

Op wandelafstand was dan het Capitol, met er om heen enkele Memorials, meestal ter nagedachtenis van gesneuvelden tijdens de verschillende oorlogen en ten dienste van de gemeenschap (Law enforcement).

 

De architectuur van de gebouwen in een stad zoals deze is prachtig, en moet steeds een vorm van statigheid uitstralen. Binnen werden we ontvangen door een vriendelijke dame van guest services, die met veel enthousiasme ons doorheen het gebouw loodste. Uit de verhalen bleek het gebouw toch wel een moeillijke start gehad te hebben. Zo bleek na het leggen van de fundering, dat het geld op was en moest er dertig jaar gespaard worden alvorens men verder bouwde. Maar het resultaat mag gezien worden. Na de laatste opknapbeurt, die iets vroeger werd uitgevoerd wegens aardbevingschade straalt het hele complex weer en kan je genieten van onwaarschijnlijk mooie zalen en ornamenten, de luster in de hal weegt 7,5 ton, dus dat begint al te tellen. (men vervangt pas kapotte lampjes als er genoeg stuk zijn). De vergaderzaal van het huis van afgevaardigde en de senaat stonden dus leeg, maar enkel groepen schoolkinderen maakte toch dat de omgeving bruiste.

Toen we ook nog een piano vonden in de ontvangsthal, kon Marco het opnieuw niet laten om ons de vergasten op enkel sfeervolle deuntjes.

 

Tenslotte gingen we nog een kijkje nemen in de hal van het bureel van de gouverneur, terwijl de secretaresse van de secretaresse, van de secretaresse van de staatssecretaris gevleid was door het bezoek van de secretaris van de Gaverse brandweer en ons prompt uitnodigde op het bureel van de baas (die al was vertrokken voor de lunch).

 

 Na een rondleiding in het Capitol, nog even naar de overkant van de straat, naar de Temple of Justice, waar de Supreme Court van de staat Washington zetelt.

 

Volgende stop was dan  Mount Saint Helens, op een klein uur rijden van de hoofdstad. Het weer was ons echter niet goed gezind, zodat we de top van de vulkaan niet te zien kregen in alle glorie wegens laaghangend wolkendek. Op de verschillende infostops onderweg konden we wel te weten komen wat er zich op 18 mei 1980 heeft afgespeeld. De vulkaan was toen al twee maanden aan het overkoken, maar op die beruchte ochtend, brak ten gevolge een lichte aardbeving zowat 1/3 van de zijflank af met desastreuze gevolgen. Een enorme vulkaan-as-wolk werd uitgestuwd, al het ijswater op de top begon te smelten en zorgde voor een enorme modderlawine. De volledige omgeving werd plat geveegd, in enkele steden honderde kilometers verder kwam een aslaag van wel 15 cm dik terecht. 50 km in de omtrek lagen alle bomen plat, afgebroken als lucifers. Ondertussen heeft de natuur zich stillaan hersteld en staan er opnieuw bomen met groene blaadjes overal, enken op de zijflanken, in de onmiddelijke omgeving zie je nog welke schade er werd aangericht. Toch spijtig dat we top niet zagen, maar het was er toch onnoemlijk mooi, ondanks het dreigende gevaar in deze streek.

Na opnieuw een dik uur rijden, en ons eerste zicht op Portland zijn we tegen valavond aangekomen in 't hotel in Beaverton enzijn we gaan eten bij een chinees buffet resaurant. En ja, morgen is 't zo ver, Tualatin Valley Fire and Rescue...here we come!

 

 

 

08:14 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

We zijn terug Juist terug van verlengd weekend in de Ardennen met firefighter patten en CO.Het was een zware zulle, je kent ons hé, alé amuseer ja maar daar over de oceaan, kom regelmatig bijleze zulle....

Gepost door: Heilaba | 06-06-06

De commentaren zijn gesloten.