30-06-06

Message from Kristin

Hi Paul!

Thanks for the note – I’ll share the greeting with others. I’ve been checking the blog every few days to see all the pictures. Just from the pictures, it looks like a great trip for all. I hope you’d agree. Obviously, everyone enjoyed driving on the beach?  

Life is back to normal here in Aloha and around the rest of the District too. I hate to say it, but we had a pretty big apartment fire a just couple days after you all flew away. I guess there really is something to the “rider’s curse”. And, on this Monday, we had a fire in an old trailer home while the weather was over 100 F degrees – ugh! In fact it has been really warm and sunny for many days.

I ate my last piece of Belgian chocolates today.


We hebben dus blijkbaar toch nog wat gemist, de laatste dagen al enkele serieuze brandjes gehad daar in Tualatin Valley

11:16 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

29-06-06

Een andere Oregon stop : McMenamins

Mc Menamins werd opgericht door de broers Mike en Brain die opgroeide in Portland. Hun eerste horeca ervaring deden ze op tijdens hun studenten tijd, maar rond '85 begonnen ze een keten van cafe's in de stadsbuurten. Om hun gang te kunnen gaan moest wel eerst de wet aangepast worden wat hun ook lukte.

McMenamins was founded by Mike and Brian McMenamin, who grew up in Portland. Mike learned the ins-and-outs of the restaurant business while working at a sub shop as a student at Oregon State University. After a series of failed restaurant ventures in the Portland area, the brothers began establishing pubs throughout the metropolitan area. In 1985 they created the first post-Prohibition brewpub in Oregon after the brewing industry in Oregon — including the McMenamins — successfully lobbied the state legislature to change liquor laws to make such an establishment legal.

 

Om de uitstraling van hun restaurant keten te verbeteren werd vooral gespeeld met menu en het decor van de zaak. Enkele historisch waardevolle panden werden overgenomen en sinds de jaren 80 zijn deze plaatsen een deel van cultureel erfgoed. De opgekochte panden werden opgeknapt en in hun historische glorie hersteld en de cultuur van Micro brouwerijen vondt zijn plaats binnen de keten. In de buurt van Portland is het in ieder geval een populiare plaats om er even uit te gaan en op een stijlvolle manier de avond door te brengen.

 

As the brothers expand their restaurant chain, they have replicated core elements of their menu and decor. Yet most locations, particularly the historical properties, still retain a sense of individualism. Many in Portland consider the chain to be a high-profile component of Portland culture since the 1980s. Their respectful renovation and rehabilitation of historical locations throughout the city, their contributions to the popularity of a microbrew culture, and the Grateful Dead-inspired decor make them almost a required part of any visitor's tour. The large and growing number of independent brewpubs and microbreweries would appear to contradict this view. Portland seems to have an almost unquenchable appetite for craft-brewed beer and much affection for drinking that beer in comfortable pubs.

Ondertussen zijn er in de keten zo'n 50 zaken, die elk door hun unieke lokatie in historisch waardevolle panden, de klanten willen laten genieten van de combinatie van pub, hotel, restaurant en cinema. Ze zijn ondertussen uitgegroeid tot de derde grootste keten in de Us met een omzet van 20.000 vaten per jaar. Voor de lokale brouwmeester is er de mogelijkheid om te experimenteren in de samenstelling van het gerstenat.

Ook wij gingen langs in Kennedy school, een oude katholieke school van in de jaren 30, waar de brouwerij, hotel, cinema, pub, rookbar, rumbar, en restaurant op aardig wat klanten kunnen rekenen. De oude klaslokalen zijn nu hotelkamers, de sportzaal is nu een feestzaal - conferentieruimte. Op de oude binnenkoer staat nu een BBQ met terras, en in de feestzaal kan je elke dag een drietal filmpjes gaan bekijken, terwijl je lekkere snacks naar binnenwerkt.

 

McMenamins Pubs and Breweries is a chain of over fifty brewpubs, microbreweries, music venues, historic hotels, theater pubs and more. The chain is located mostly in the Portland metropolitan area, but has many other locations in Oregon and Washington. According to the Association of Brewers, as of 2003 it is the third largest brewpub chain in the United States, serving approximately 20,000 barrels annually. Brewmasters at most locations experiment with new beers, an experimentation promoted within the company through an annual competition.

 

Unique locations, enkele unieke lokaties

There are fifty-one McMenamins sites and many of its locations are renovated historical properties; as of June 2004, nine are on the National Register of Historic Places:

Other historic locations include a former Masonic lodge and a building that was part of the Lewis & Clark Centennial Exposition.

Source : http://en.wikipedia.org/wiki/McMenamins

              http://www.mcmenamins.com/

 

 

 

19:35 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-06-06

Een leuke blog voor de buitenlandse bezoekers

For our foreign visitors, this might be a nice link.

This blogger travels around in this beautiful part of Flanders and brings the report of her weekly travel on her blog website, with english comments, so feel free to have a look .

Click the picture to go to her blog : Flanders Inside

17:51 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-06-06

voor de bezoekers - for the visitors

Leave your message on the guestmap
 

 
 

18:05 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-06-06

SACAGAWEA

Een van onze laatste stopplaatsen in Oregon was Fort Clatsop.

In deze blog vond je al informatie over de Lewis & Clark expeditie.

Een de trouwe begeidsters was Sacagawea, haar verhaal :

 

De expeditie van de legerkapiteins Lewis en Clark markeert een belangrijke fase in de ontwikkelingsgeschiedenis van de nog jonge Verenigde Staten van Amerika. In 1805-1806 trokken zij in opdracht van president Thomas Jefferson vanuit St.-Louis naar het Westen om de nog onbekende gebieden van het continent in kaart te brengen en, zo mogelijk, via de grote rivieren handelsroutes voor de Verenigde Staten te ontsluiten. De expeditie slaagt en Lewis en Clark worden begroet als helden. In de reisverslagen van de beide kapiteins figureert het Shoshonemeisje Sacagawea op de achtergrond als een volgzame en nuttige schim. Zonder Sacagawea, die de expeditie vergezelde als tolk en gids, zou de tocht niet gelukt zijn. Sterker nog: zou waarschijnlijk geen enkele der onverschrokken helden het er levend hebben afgebracht!  De indiaanse Sacagawea was getrouwd met Toussaint Charbonneau, een Frans-Canadese pelshandelaar die als tolk meeging met de Lewis-en-Clark-expeditie. Ze bleek van onschatbare waarde: ze vulde de voeding van de mannen aan met wilde artisjokken en andere eetbare planten die ze opgroef. Maar een van Sacagawea's belangrijkste bijdragen aan de expeditie was haar aanwezigheid, die potentieel vijandige indianenstammen onderweg tot kalmte leek te manen.  Een portret van een indiaanse die een mythe werd.

 

 

 

 

 

In 1800, when she was about 12 years old, Sacagawea was kidnapped by a war party of Hidatsa Indians -- enemies of her people, the Shoshones. She was taken from her Rocky Mountain homeland, located in today’s Idaho, to the Hidatsa-Mandan villages near modern Bismarck, North Dakota. There, she was later sold as a slave to Toussaint Charbonneau, a French-Canadian fur trader who claimed Sacagawea and another Shoshone woman as his “wives.” In November 1804, the Corps of Discovery arrived at the Hidatsa-Mandan villages and soon built a fort nearby. In the American Fort Mandan on February 11, 1805, Sacagawea gave birth to her son Jean-Baptiste Charbonneau, who would soon become America’s youngest explorer.

The Shoshones possessed horses that the expedition needed to cross the Bitterroot Mountains. The captains felt that because of her Shoshone heritage, Sacagawea could be important in trading for horses when the Corps reached the western mountains and the Shoshones. While Sacagawea did not speak English, she spoke Shoshone and Hidatsa. Her husband Charbonneau spoke Hidatsa and French. In effect, Sacagawea and Charbonneau would become an intepreter team. As Clark explained in his journals, Charbonneau was hired “as an interpreter through his wife.” If and when the expedition met the Shoshones, Sacagawea would talk with them, then translate to Hidatsa for Charbonneau, who would translate to French. The Corps’ Francois Labiche spoke French and English, and would make the final translation so that the two English-speaking captains would understand.

Sacagawea, with the infant Jean Baptiste, was the only woman to accompany the 33 members of the permanent party to the Pacific Ocean and back. Baptiste, who Captain Clark affectionately named “Pomp” or “Pompy” for his “little dancing boy” frolicking, rode with Sacagwea in the boats and on her back when they traveled on horseback. Her activities as a member of the Corps included digging for roots, collecting edible plants and picking berries; all of these were used as food and sometimes, as medicine. On May 14, 1805, the boat Sacagawea was riding in was hit by a high wind and nearly capsized. She recovered many important papers and supplies that would otherwise have been lost, and her calmness under duress earned the compliments of the captains.

Sacagawea turned out to be incredibly valuable to the Corps as it traveled westward, through the territories of many new tribes. Some of these Indians, prepared to defend their lands, had never seen white men before. As Clark noted on October 19, 1805, the Indians were inclined to believe that the whites were friendly when they saw Sacagawea. A war party never traveled with a woman -- especially a woman with a baby. During council meetings between Indian chiefs and the Corps where Shoshone was spoke, Sacagawea was used and valued as an interpreter.

On November 24, 1805, when the expedition reached the place where the Columbia River emptied into the Pacific Ocean, the captains held a vote among all the members to decide where to settle for the winter. Sacagawea’s vote, as well as the vote of the Clark’s manservant York, were counted equally with those of the captains and the men. As a result of the election, the Corps stayed at a site near present-day Astoria, Oregon, in Fort Clatsop, which they constructed and inhabited during the winter of 1805-1806.

While at Fort Clatsop, local Indians told the expedition of a whale that had been stranded on a beach some miles to the south. Clark assembled a group of men to find the whale and possibly obtain some whale oil and blubber, which could be used to feed the Corps. Sacagawea had yet to see the ocean, and after willfully asking Clark, she was allowed to accompany the group to the sea. As Captain Lewis wrote on January 6, 1806, “[T]he Indian woman was very impo[r]tunate to be permited to go, and was therefore indulged; she observed that she had traveled a long way with us to see the great waters, and that now that monstrous fish was also to be seen, she thought it very hard she could not be permitted to see either.”

During the expedition’s return journey, as they passed through her homeland, Sacagawea proved a valuable guide. She remembered Shoshone trails from her childhood, and Clark praised her as his “pilot.” The most important trail she recalled, which Clark described as “a large road passing through a gap in the mountain,” led to the Yellowstone River. (Today, it is known as Bozeman Pass, Montana.) The Corps returned to the Hidatsa-Mandan villages on August 14, 1806, marking the end of the trip for Sacagawea, Charbonneau and their boy, Jean Baptiste. When the trip was over, Sacagawea received nothing, but Charbonneau was given $500.33 and 320 acres of land.

Six years after the expedition, Sacagawea gave birth to a daughter, Lisette. On December 22, 1812, the Shoshone woman died at age 25 due to what later medical researchers believed was a serious illness she had suffered most of her adult life. Her condition may have been aggravated by Lisette’s birth. At the time of her death, Sacagawea was with her husband at Fort Manuel, a Missouri Fur Company trading post in present-day South Dakota. Eight months after her death, Clark legally adopted Sacagawea’s two children, Jean Baptiste and Lisette. Baptiste was educated by Clark in St. Lous, and then, at age 18, was sent to Europe with a German prince. It is not known whether Lisette survived past infancy.

 

Om haar grote betekenis voor de vaderlandse geschiedenis werd in 2000 een dollarmunt uitgebracht die haar beeltenis draagt.

 

 

 

Bron / source :

http://www.pbs.org/lewisandclark/inside/saca.html

http://www.nps.gov/jeff/lewisclark2/CorpsOfDiscovery/TheO...

http://histoforum.digischool.nl/romans/dell.htm

http://www.nationalgeographic.nl/magazine/archief.php?idm...

 

of ga zelf maar eens op zoek met google

17:20 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-06-06

Omdat we het niet laten kunnen

Shipwrecked on the Oregon Coast

"Wreck of the Peter Iredale

 

The 3 a.m. hour of October 25, 1906 was dark, windy and cold. The 275 foot long Liverpool sailing ship was struggling toward the mouth of the Columbia River on its way to Portland, Oregon. But its 25 crew and 2 stowaways weren't destined to make it there. Heavy mists obscurred the beacons of the light houses and the Columbia River light ship. Soon the fated ship ran aground, and soon it broke off its top spars. Then heavy rain squalls and a fresh westerly gale pushed it ashore, where it lies to this day, now a playground of Oregon beachcombers and children. Luckily, it is not a gloomy ship of ghosts and terror---everyone was rescued by a life-saving crew from Hammond, and later congenially housed by the men at nearby Ft. Stevens. The maritime inquiry absolved the captain (master) and his mates of any wrong action in the loss of the ship.

Salt water acting through the course of nearly 100 years has transformed spare utilitarian iron into abstractions of color and form. If you look closely at the protruding lump on the upper right, you can make out what is probably a very corroded nut and bolt!

http://www.oregonstateparks.org/images/pdf/stevens_trail_...

 

Tijdens de laatste dag van onze reis kwamen we op het strand van Oregon een scheepswrak tegen. Heb even nog wat info bij elkaar gezocht voor hen die er interresse in hebben

 

Het schip bij het te water laten anno 1890

 

Liep in 1906 vast op de kust van Oregon

 

restanten in 1999

 

 

Het was in elk geval de moeite om er even langs te gaan.

 

18:38 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

20-06-06

Who were our visitors ?

LandenAantal
 Belgium2.815
 United States527
 Europe198
 The Netherlands163
 Switzerland8
 United Kingdom7
 France4
 Canada3
 Germany3
 New Zealand2
 Romania2
 Sudan1
 Sweden1
 Thailand1
 Turkey1

07:16 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-06-06

Thank you

I am glad to hear you all made it home safely and that you enjoyed your visit - it was our pleasure to be your hosts. You represented your country very well and were very fun to have around. Bjorn and all of the travelling Belgians - thank you for the kind words in this entry, but thank you especially for the opportunity to meet and work for you. As your certificate says, you all are outstanding ambassadors for your country and we truly enjoyed the time we had with you (not to mention the chocolate)... Take care! Kristin



Kristin / TVF&R

18:43 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-06-06

Fotoalbum rechter kolom

Dit werd bijgeladen en bevat nu meer dan 200 foto's van ons verblijf.

Om ze allemaal te zien moet je op de foto's klikken en dan kan je het hele album bekijken

 

The foto album on the right side of this page has been loaded with over 200 pictures of our journey. Click on one of the pictures to vieuw the whole album.

Evaluate the blog by clicking the Evalueer mijn blog buttons

Heel goed = very well    -   Heel slecht = very bad

I also invite our foureign visitors to place a pin on my guestmap, thanks

23:42 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-06-06

Van Bjorn uit St Lievens Houtem

 
 

Waar Carl me met voor is, ga ik nu ook doen.
En deze keer met hoofdletters en leestekens, want wat kon onze Marco zich hier toch aan storen he. Net nu ik het Qwerty klavier gewoon geworden was moet ik nu de overschakeling van naar Azerty maken.

In de eerste plaats wil ik de VZW fireobservers bedanken, want het is deze organisatie die dit al mogelijk gemaakt heeft voor vele brandweermannen.

Naar deze stage toe wil ik het hoofd van de stage, Paul Vanlook bedanken, want het is hij die zich deze keer weer enorm heeft ingezet om dit alles mooi geregeld te krijgen. En dat het mooi en goed geregeld was valt denk ik door niemand te ontkennen. Voor hulp hierin kon hij rekenen op Carl die eveneens zijn best heeft gedaan.

Volgende in het rijtje is dan het brandweerdepartement Tualatin Valley Fire & Rescue, zonder hen zou deze stage uiteraard ook niet mogelijk geweest zijn.
Over de ontvangst kon ik op deze trip niet klagen, dit is iets wat ik niet verwacht had. Alles was piekfijn uitgewerkt en super georganiseerd.

De bedanking hiervoor moet ik richten naar ene Kristina, welke afkomstig is uit een brandweerfamilie. Met de job die ze nu doet heeft ze de traditie toch een beetje voortgezet, en hoe...

Ook de mannen in de stations verdienen een proficiat, en als ik dan voor mij alleen spreek, de mannen van station 35. Welke 3 schitterende shiften heeft, die 1 voor 1 super meevielen. Het feit dat ik een mooie herdenkings medaille gekregen heb bewijst dit alleen maar.

En dan tot slot maar zeker niet de minste (om het eens op zijn vlaams te zeggen) de 7 fantastische mensen die ik tot voor de bijeenkomst nog nooit gezien had.
Zoals Carl zegt, het waren 2 fantastische weken met ons groepje van 8.
Mensen van het hele land en met verschillende leeftijden, hobby's interessen, karakters en zoveel meer. Mooi voordeel dat deze groep had is het feit dat ze een voor een allemaal gefascineerd zijn door: hulpverlening.
Ik hoop dan ook dat ik deze heren nog terug zal zien op samenkomsten, individuele afspraken en wie weet een volgende trip.

Hiermee zit mijn bedanklijstje er dan op denk ik zo, ik zou toch nog willen vermelden dat het voor mij een heel fijne, mooie, leerrijke, interessante, toffe en -zoveel meer dat geassocieerd wordt met:  GESLAAGD stage was.

Dank U iedereen.

Getekend, Bjorn

23:14 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De afsluiter

En als afsluiter nog de volgende bedenking :

Opnieuw hebben we in groep twee weken doorgebracht op het Amerikaanse continent, in een streek die misschien wel geen klinkende naam is, en bij een brandweerdienst die voor de meeste geen belletje doet rinkelen.

Wat we beleefden hebben we hier al proberen weer te geven de afgelopen twee weken en in de 81 dagen voordien.

Het was een ongelooflijk mooie streek, ook al liet het weer ons een beetje in de steek. Terwijl men hier in Belgie doorheen een hittegolf moest hebben wij enkele mistige en natte dagen moeten verwerken, maar dat deed er niet toe, de schoonheid van de natuur was compensatie genoeg.

Het feit om een week lang aan de zijde van onze Amerikaanse vrienden te mogen vertoefen, en hun te mogen observeren bij het uitvoeren van hun dagelijkse taken was opnieuw een unieke ervaring voor iedereen van de groep, die echt heeft genoten van de vriendschap en kameraadschap die we mochten ervaren.

We wensen dan ook de brandweerdienst van Tualatin Valley Fire and Rescue, en speciaal de manschappen van de stations 34, 35, 51, 53, 61, 62, 64 en 67 te danken voor hun gastvrijheid. Het was echt waar een unieke belevenis

At last, a belgian beer............

 

translation :

The natural beauty of Oregon and Washington made us feel good, no matter what kind of weather we had. The fact that we could ride along and observe our colleague of the Tualatin Valley Fire and Rescue was a unique experience we value very much. On behalf of myself, the Belgian Fireobservers Organization and this years group I would like to thank the Management team of the Tualatin Valley Fire and Rescue Department and specially I would congratulate the fellow Firefighters of stations 34, 35, 51, 53, 61, 62, 64 and 67 for their hospitality, professionalism and camaraderie they have shown us the last couple of days.

Just keep in touch and who knows,  we will meet again one day.....

 

e-mail adresses for the group :

Aerenhouts Danny :  honderd_112@hotmail.com

Contrino Marco :   marco.contrino@hotmail.com

De Bondt Guy   guy.de.bondt@advalvas.be

De Vos Fred :   frederickdv@hotmail.com

Stulens Kristof :   kristof.stulens@brandweerhoeselt.be

Van den Berghe Bjorn :    vdbbjorn@telenet.be

Vanlook Paul  :   paul.vanlook@skynet.be

Verstrepen Carl  :   carl.verstrepen@skynet.be

 

 

00:17 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

aankomst in zaventem

 
At last, Belgian soil - terug op belgische bodem
 
 
De eerste debriefing tussen teamleader en voorzitter !!!

 

Slaap te kort, of is er meer ??? - Lack of sleep, or is there more ?

 

The welcoming comite

 

The Tualatin Valley Observer team 2006

00:11 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-06-06

Er was natuurlijk nog iets te vieren

Gelukkige verjaardag  Kristof
 

 

 

 

 

Waar kan je beter optreden dan in een vliegtuig ?

je publiek kan toch niet gaan lopen

and they loved Marco's show

 

23:40 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nog enkele foto's van de afgelopen dagen

Cruising on the Oregon Beach
 

 

 

 

 

Onze laatstse stopplaats, Fort Clatsop

 

 

Het laatste avondmaal, het was een lekker stukje vlees

 

23:30 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Fireobservers terug thuis

Even laten weten dat we allen behouden zijn thuis gekomen

Ik hoop dat jullie hebben kunnen meegenieten van onze belevenissen

straks nog enkele foto's van onze terugreis en de viering van Kristof's verjaardag.

Ik ga nu even slapen, om alvast mijn jet-lag te verwerken

 

Uw blogreporter,

Paul / aka ekellop

13:14 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-06-06

Nog een beetje info


Donderdag 15 juni 2006 :       

- Inleveren huurwagens te Seattle (Airport).
- Terugvlucht Seattle => Brussel.


Vrijdag 16 juni 2006 :       

- Aankomst te Brussel, om 09.30 met vlucht DL140

17:13 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Last day

Het laatste tochtje terug heeft dan toch wat langer geduurd dan gedacht.

Onze GPS heeft ons even in de steek gelaten.

Dus wat minder tijd om te shoppen, maar niet minder genoten van de prachtige natuur in Oregon.

Vooral ons verblijf op het strand aan het scheepswrak was de moeite.

Na ons ritje over het strand van Daytona konden we dit nu overdoen op het strand hier in Oregon. enkele beelden

 

 

 

 

 

Het laatste avondmaal was ook niet te versmaden, tevreden en voldaan nog even in bed, de vlucht morgen vertrek al om 8 uur, dus proberen we om tegen 6 uur in de luchthaven te zijn.

Het einde van een mooie reis, iedereen is klaar om huiswaarts te keren;

 

09:22 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-06-06

A day in Portland

Ja, de laatste dag hier in onze homebase.

Na een stevig ontbijt waren we er klaar voor.

We begonnen aan de overkant van de rivier, zodat we een mooi zicht hadden over de downtown regio. Langs de rivier wandelden we tot de volgende brug, die we overstoken om dan als bij toeval in de buurt van down town fier station van Portland terecht te komen. Meer hebben we niet nodig en we werden vriendelijk uitgenodigd om even binnen te komen en rond te kijken. Een van de grootste stations en de thuisbasis van de specialisten van het korps. Duikopdrachten,; redding uit ondergrondse sleuven en grotten, reddingen op hoogte, reddingen na instortingen, noem het maar en deze gasten staan klaar om overal tussen te komen. Veel trainen, veel materiaalkennis, en vooral veel materiaal vonden we er. De laatste levering, een vrachtwagen met een 40 m lange opligger, volgestouwd met alle bevrijdings en stuttings materieel, werd met enige trots aan ons getoont. De droom van iedere reddingswerken, al dat materiaal. Ook in de kelder toonde men even wat ze daar allemaal kunnen, met een nieuwe brander, die werkt op lucht en benzine, werd getoond hoe je door centimeters dik staal kan branden, alsof het boter is. Tot slot een patch voor de verzameling, en mogelijkheid om t-shirts te kopen. Adressen werden in ieder geval uitgewisseld moesten we nog eens in deze streek willen komen. Na de lunch konden we de omgeving even verkennen, waarbij de hoge aanwezigheid van daklozen toch wel opviel.

 

Zoals al verteld hadden we later die middag afgesproken in de uitgangsbuurt, om nog eens met de gasten van het stations samen te zijn, en op hun voorstel kozen we voor een cafe waar ook belgische bier werd geserveerd. Voor we echter binnengeraakten moesten we wel wat geduld uitoefenen want blijkbaar waren de belgen, met hun belgische identiteitskaart toch even te raar om zo maar binnenlaten. Dit document stond niet vermeld in de lijst van identiteitsbewijzen, dus moesten we een verklaring tekenen dat het adres en geboortedatum vermeld op ons paspoort wel degelijk echt was...... en dat in de land of the free.

Eens binnen bleek dat er inderdaad een ruim aanbod was aan belgisch gerstennat maar dat ook de prijzen aan de heel hoge kant zaten ( 6 pintjes voor 37 dollar)

Daarommaar afgezakt naar een restaurant dichter bij het hotel, the mongolian BBQ, onze reisgenoten van Jacksonville zullen wel weten wat dat is. Het was in ieder geval lekker. Daarna nog wat nagepraat bij een drankje in de kamer (daar kunnen die van San Diego over meepraten als afsluiter voor een mooie dag en een mooie stad.... Nog enkele beelden :

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zo, onze laatste nacht hier in de Portland area en de staat Oregon, morgen terug naar Seattle voor onze allerlaatste nacht. We gaan hiervoor opnieuw naar de pacific coast en hopen in de vroege namiddag ons hotel te bereiken, zodat we nog wat kunnen shoppen en onze valiezen klaarmaken.

08:59 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-06-06

Breakfast in America

 

Na 10 dagen hebben we alvast onze eetgewoonten aangepast.

 

 

 

 

 

 

Vandaag staat er een verkenning van de stad portland op het programma, met als afsluiter een gemeenschappelijke avond met de mannen waarmee we de laatste dagen rondreden in van die grote brandweerautookes

19:42 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

hey Stoffel

Het ziet er echt fantastisch uit !! Echt de moeite! Ik ben heel benieuwd naar alle verhalen en foto's...

Geniet nog van de laatste dagen en tot in België!
En moest ik u niet zien voor vrijdag: Alvast een spetterrende verjaardag, hé !!

Groetjes,
Ellen

19:23 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Terug toerist

Een impressie van vandaag

 

 

 

 

 

 

 

 

Een vroeg verjaardagcadeau (verfborstel)
 

 

 

 

 

 

 

09:43 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

kristof vanuit 51

Ja het afscheid is genomen en de t-shirts van mij zijn gewisseld.Heb vanalles gekregen van de crew en ook mijn verjaardag vrijdag aanstaansde hebben ze niet onopgemerkt voorbij laten gaan.Zelfs persoonlijke souveniers hebben ze als cadeau aan me overhandigd.De schotel van de gemeente Hoeselt heeft een plaats gekregen in de station en ze hebben er mijn foto langs gehangen.De mooiste souvenier is de poster van 9-11 waar ze allemaal een persoonlijke boodschap voor me hebben opgeschreven en moet zeggen dat is ongelooflijk.De organisatie krijgt een dikke 10 want het was een onvergeetelijke week.
Nu gaan we verder genieten van de streek de komende dagen en morgen een drink met de firefighters.
Kristof

07:07 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-06-06

Guy, the 007

Hi there,

With pain in my hart, I have to leave my station 61. It was a pleasure and an honor to be able to stay with these men! The brooderhood was so great, never seen or experienced that.
Deze nacht hebben we nog enkele oproepen gehad , maar eigenlijk niks speciaal, alhoewel er omstreeks 5u15 een call was voor een boxfire (huisbrand). Maar het bleek een false call te zijn. Dat zou tof geweest zijn mocht het als afsluiter een echte goeie brand zijn. Voor de rest ben ik van al mijn T-shirts afgeraakt en ga ik met meer terug komen. Hadden we een week langer kunnen blijven, en ons thuisfront dichter bij ons geweest, dan had dit perfect geweest. Je begint nu meer op je gemak te voelen, de engelse redevoeringen beginnen beter te verlopen! Dinsdag gaan we hopelijk de firefighters nog eens zien in Portland Downtown. We hebben dan namelijk een Pub-bezoek gepland en dan kunnen we nog eens a little chat hebben.

Straks gaan we stevig ontbijten in station 51.
Ik ga afsluiten want ze komen me oppikken.

Wat ik nog wil zeggen is . Thanks for all!!!

Greets Guy The 007

16:26 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

van kristof

hallo.
Ja ben net wakker en ga mijn valies maar eens maken.Ga het hier echt missen want het was weer een ongelooflijke ervaring.Op tafel ligt een grote poster van 9-11 waar ze allemaal iest hebben op geschreven voor me.Heb hier een fantastische week achter de rug.Veel gezien en mogen doen.Heb veel beeldmateriaal kunnen maken en zij ook van mij.Ga nu een douche nemen en dan tijd voor afscheid en kunnen we het brandweerhoofdstuk afsluiten.
STATION 51 THANKS FOR ALL

16:23 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Station 62, signing off

Uiteindelijk bleek dit helemaal geen lazy Sunday te zijn, nog een tussenkomst of 5 gehad, allemaal medicals. Maar we hebben iets gezien, en de adrenaline vloeide bij het vertrek met loeiende sirenes, daar doen we het voor.

Tijd om dit brandweerhoofdstuk af te sluiten, opnieuw veel gezien, geobserveerd, bestudeerd en info uitgewisseld. Het feit dat we weer gedurende een hele week hebben mogen deel uitmaken van deze brandweerfamilie geeft altijd voldoening. Hoe groot de middelen ook mogen zijn, van hoever we ook mogen komen, onze gemeenschappelijke taak of hobby zorgt ervoor dat we als broeders kunnen samenzitten en van gedachten wisselen. Dat is ook uiteindelijk de doelstelling van de VZW fireobservers, de mogelijkheid creeeren om dit telkens opnieuw te laten gebeuren. Met enige fierheid durf ik beweren dat dit deze week opnieuw geslaagd is, op naar een volgende keer. Met dank aan onze gastheren, en dames voor deze fijne week die morgenvroeg rond 9 uur afgesloten wordt tijdens een ontbijt in station 51, waarna we onze verkenning doorheen Oregon verder zetten tijdens ons bezoek aan Salem, de hoofdstad en Tillamook aan de pacific ocean.

Uw reporter Paul

09:15 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

 Van Carl, Busy in Station 34 !!!!!

 

Ondertussen zijn ze de laatste nacht in gegaan en eigenlijk is het de laatste drie uur voor mij nog nooit zo druk geweest als de voorbije week. 2 medicals en nu net terug van een brandje. Ni veel bijzonder hoor, een oven had vuur gevat in een appartement en er was een dikke rooklaag. Effe de rookventilator in de hall gezet, wat negatieve drukventilatie en de klus was in een tel geklaard. Ik ben benieuwd of er deze nacht nog enkele oproepen op het programma staan, de mannen waren het nu net gewoon om hun nachten door te slapen wanneer ik hier was, 't zou erg zijn dat alles nu zou voorvallen in de laatste uren.



Voor de rest was het weer een schitterende dag in de station! Lekkere maaltijden en een heleboel gesprekken met de company, maar in het bijzonder met de Captain. Die wil bij hoog en bij laag contact blijven houden, dus dat is altijd wel leuk.

08:55 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Van Bjorn, laatste nacht

hier is het vandaag ook super rustig ik heb wel al de tijd gehad om te lopen, fietsen, optrekoefeningen en zoveel meer te doen
naar de winkel geweest, 6 dozen icecream gekocht (2/shift) als bedanking
en weer gebabbeld (ja zelfs ik) met de mannen over belgische brandweerdingen en sites getoont en bekeken
zo wat het normale tijdsverdrijf
ik heb foto's doorgestuurd maar ze zijn terug gekomen denk ik :(
mijn valies staat ook al gepakt, en toch met beetje spijt in het hart hoor
ik ga mijn laatste nachte tegemoet
bye

08:28 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Vanuit station 53

Hier in station 53 alles 100%. De calls zijn allemaal medic. Helaas nog geen vuur gezien. Of toch wel, daarnet op de barbeque. Het laatste avondmaal was dan ook typisch Amerikaans. Bbq hamburger met de nodige patatjes en groenten. Heerlijk. Ik ga het hier echt missen. Praten tot in de nacht, gedachten uitwisselen, lachen, zeveren,... Jongens wat een belevenis. Die branden mogen achterwege blijven. Dit is super gezellig. En vandaag zijn we een aantal speelgoedjes gaan kopen de hier welbekende Q20. Een mini computer dat in 20 vragen weet te raden waar jij aan denkt. En dat machine heeft ook nog in 95% van de tijd gelijk. Een echte frustratie en verslaving. Alles, meer verslag in de week. Groeten aan alle Belgen.

 

06:54 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Een zondag in 67

nog een berichtje van danny uit station 67,

na een vrij drukke nacht ben ik de dag goed begonnen met een stevig onbijt maar daar kwam al vlug een einde aan door een reeks oproepen.waaronder 3 ongevallen,1 ervan met dodelijke afloop(samen met paul)en dan nog een waar een wielrenner was aangereden die redelijk gewond was.deze avond geholpen met het diner en achteraf ijscreme met aardbeien,nu stilletjes mijn koffer pakken en de laatste uren doorbrengen met de crew.


danny

06:51 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

The rest the day in 62

Ja, na de tussenkomst van deze morgen ( een typisch weekendongeval hier) was er opnieuw tijd om in de dagelijke routine te vallen. na de lunch (leftovers from breakfast) moest opnieuw geoefend worden. Het werd dus terug zwoegen en zweten voor onze nieuweling (kleine 28 graden vandaag) en werden enkele aansluiting vanaf de autopomp geprobeerd. Nadien alles terug opbergen en nog maar eens. Enfin, na een dik uur hielden we het voor gezien en konden we na de boodschappen naar de kazerne terugkeren. enkele foto's :

 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Maar niet voor lang, want voor het avondeten hadden we nog twee medische tussenkomsten. Enfin, de lekkere steaks smaakten er niet minder op, 'k de gasten getrakteerd deze avond.

Nu de kazerne nog wat opruimen en dan kan de avond beginnen. Wordt het weer een rustige nacht, zoals de afgelopen 5 nachten ? wie weet.

05:16 Gepost door Fireobservers in Oregon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |