11-07-06

Interventie beelden

Tijdens onze week bij de brandweer wilden we vooral deelnemen aan de interventies. Een verkeersongeval, een uitslaande brand, een medische tussenkomst... wij waren op alles voorbereid. Maar zoals het dikwijls is tijdens onze bezoeken was het ook hier weer een 'kalme week' zodat de tussenkomst beperkt bleven. Toch hebben we een inzicht gekregen van hoe er gewerkt wordt en vooral voor onze verplegers was het een leerrijke ervaring. Kijk nog maar even naar het artikel dat fred schreef over de paramedic en de noodhulp verpleegkundige.

One week of ride along, that's what we got to get a look behind the scene of an american fire department. A car accident, a structure fire, a medical call.... we were ready and prepared. But as it aften goes, this week was a 'slow week'. But we got the message and were able to observe our american friend while they did their job, and it was a job welldone.

De beelden, daar moet je zelf maar van 'genieten'

 

Enkele stukjes uit het 'reisverhaal' dat straks in het volgende Vzweetje zal verschijnen, met dank aan Bjorn voor deze verhelderende woorden.

We used a few piece of the travelstory, written by Bjorn, to give you an idea of what went on this week

De eerste oproep was opnieuw een medische oproep, ik moet al goed denken wat het was, aangezien je na een paar soortgelijke oproepen het een en ander door een slaat. Het was een oude man met een zwak hart dat bewusteloos was. Na de oproep vertelde de crew mij dat het ofwel een bloedklonter in de hersenen was, ofwel terug een probleem met het hart. Zijn vrouw was een beetje in paniek, wat normaal is als je de man zo zag liggen met de mond open. Het gaf me een vreemd en slecht gevoel dat ik zo op de mensen hun miserie stond te kijken met een knallend fluo vestje met “observer” op, zonder iets nuttigs te kunnen doen. Ik heb dan toch geholpen de brancard uit de ambulance te halen.

The first call was again a medical call, it's hard to remember what it was, since we already had a few of those the last few days. tha call was for an elderly man, who was unconcious. First diagnosis was either a blood cloth to the brain or heart problems. His wife was panicking, what is kind of normal when you see your husband lying there like that. I had a strange and funny feeling, being witness to this misery, just standing there with my orange vest of observer, and not be able to give a helping hand. So I just helped to get the stretcher out of the ambulance.

Terug in de kazerne ging de bel af, waarop ik begon te lopen, maar dit was echter niet nodig, aangezien het een oproep was voor de R95 die op dit moment wacht deed in een andere kazerne. Nog een beetje later ging de bel weer, maar was er echter geen spraak bij, niemand wist wat er aan de hand was. Na contact op te nemen met de 911 centrale bleek het niks te zijn. Weer een beetje later was er dan toch nog een echte oproep, terug een medische. Met toeters en bellen er naar toe gereden, en juist wanneer we de ambulance zagen staan meldden ze ons dat tussenkomst niet meer nodig was, dus zijn we maar gewoon voorbij gereden terug richting kazerne. Op de terugweg zag de engineer een man in een rolstoel op straat staan voor een stoep, dus vroeg hij of er een probleem was en of we eventueel konden helpen. Dit was echter niet nodig en zo dus vervoegden we ons terug naar station 35.

When we returned to the firestation, the bell rang, so I started to run. No need for that, It was a call for Rescue 95, who was at another station for the moment. A momant later, again a bell, this time no spoken message after the bell. Dispatch wanted us to contact them. A few moments later, we had a real one, so full sirens and high speed, off to the adress where we were wanted. We were almost there, saw that the ambulance had beat us to it, and the call was cancelled, so we returned to the station. On the way back to the station, we saw a handicapped person who had trouble getting op the boardwalk, so we offerred our assistence, which he reclined and we returned to station 35.

Vlak voor het eten klaar was, kwam er een oproep binnen, een oudere vrouw had een hevige bloedneus gekregen en 911 gebeld. Moeder en dochter woonden samen in hetzelfde huis, de moeder was reeds 105 jaar oud, en voor deze leeftijd nog goed te been. Ze waren samen friet en hamburgers van Mc Donalds aan’t eten, toen de dochter een bloedneus gekregen heeft, en de hulpdiensten gebeld heeft. Dan wordt een ambulance met 2 man en een engine met 4 man uitgestuurd voor zo iets. Ze hebben besloten om de vrouw mee te nemen, aangezien de moeder niet meer voor zichzelf zorgen kan, is deze meegegaan naar het ziekenhuis. Van al deze heisa is de moeder wat zenuwachtig en bang geworden, maar verdere problemen hebben er zich niet voorgedaan. Wat ze hier ook doen is, terwijl ze toch ter plaatse zijn, de branddetector even controleren. Bijna iedereen heeft zo’n hulpmiddel in huis en wie er nog geen heeft krijgt er van de brandweer één gratis.

Just before dinner was ready, we had another call. An elderly lady had a bloody nose and called 911. Mother and daughter, who lived in the same house, mother who was 105, but still looked very vivid, where having a Mc Happy meal, when the daughters nose started bleeding, so the called rescue services. A 2- person ambulance and a 4- person engine was dispatched to the scene. Emergency personel decided that the patient had to be transported to the hospital, and mother, who was uncapable to look out after herself, could go along. from all the fuss, mother was started to get nervous and scared, but it all turned out well. what firefighter do on a call like this, since the are at your house, is do a quick inspection of your smoke alarm. and if you don't have one, the fire department will give you one for free.

23:12 Gepost door Fireobservers in Oregon in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tvfr, fireobservers, interventiefoto |  Facebook |

Commentaren

:-) prachtige foto's !!!
een prettige woensdag hé
groetjes

Gepost door: Borriquito | 12-07-06

De commentaren zijn gesloten.